De lange termijn in politiek: dat kan gewoon – column van Charda Kuipers

Overal komt langzaam de campagne op gang. De plannen voor de komende vier jaar in Fryslân krijgen steeds meer vorm nu de partijprogramma’s bekend worden.
Aan het eind van de komende periode van vier jaar, dan is het 2027. Zo’n sleuteljaar waar ooit veel vergezichten naartoe moesten groeien. [Schoon en gezond water bijvoorbeeld, de zogenaamde KRW KaderRichtlijnWater] Maar nu er nog maar 1 periode is om die doelen te halen, klinken die andere sleuteljaren – 2030, 2050 – steeds aanlokkelijker voor veel partijen én veel mensen.

Want 2050, dat klinkt zo ver weg, dan hoeft er nu toch niet zo’n haast gemaakt? Schoon drinkwater over vier jaar al, dat is toch veel te snel? Vooruitschuiven kost minder moeite.
Alleen doelen stellen voor een verre toekomst: dat is dus niet lange termijn denken!

Ver vooruit zien is natuurlijk goed, en daar dan vandaag al rekening mee houden nog beter. Want wat betekent een schone wereld in 2050? En welke weg moeten wij dan morgen inslaan? Ver vooruitzien geeft de ruimte voor experimenteren, voor bijsturen en een rustig tempo, zonder overhaaste beslissingen.
Helaas is er voor steeds meer zaken (schoon water, biodiversiteit, natuurherstel, armoede in allerlei vormen, stikstof, de lijst wordt steeds langer) steeds minder tijd, tijd waarin steeds meer moet gebeuren.
Niet omdat alleen wij dit nou zo nodig snel willen, maar omdat het noodzakelijk is om de toekomst voor onze kinderen en kleinkinderen veilig te stellen!

Daarom heeft ook GrienLinks de plannen voor de komende vier jaar in een programma opgeschreven, want het is tijd voor een inhaalslag. Het is tijd voor verandering.
Zodat we zo snel mogelijk brand meester kunnen roepen, en met de blik op de verre horizon samen rustig verder kunnen werken aan een leefbare en toekomstbestendige wereld.
Aan het Fryslân fan moarn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *