De Twadde Keamer hat lêstendeis mei in moasje fan de Keamerleden Vos en Jacobi (PvdA) der foar soarge dat it NIOZ-ûndersyk nei de risiko’s fan boaiemdaling yn it Waad better ûndersocht wurde. Minister Kamp fan EZ hat dêrom it ferlienen fan in fergunning foar sâltwinning ûnder it Waad útsteld.
Dit beskôget GrienLinks as stipe foar it eigen stânpunt: sa lang ’t de risiko’s fan sâlt (en gas-)winnng ûnder de Waadsee net folslein dúdlik binne, dan dit foar Europa sa likernôch wichtichste natoergebiet net yn gefaar bringe.
Der spilet net allinne de ûnfoarspelberens fan de boaiemdaling, sa as gauris ûnderstreke is troch âld-NAM-meiwurker ir. Adriaan Houtenbos. Ek is der de ûnwissichheid fan de stiging fan de seespegel.
Ferwyldere katten: wat binne dat?
De GrienLinks-fraksje hat him 18 desimber 2013 fersetten tsjin in moasje ‘frjemd oan de oarder fan de dei’ fan CDA, FNP en VVD oer it deasjitten fan ferwyldere katten. De moasje wie in reaksje op it oannimmen fan in moasje yn de Twadde Keamer, yntsjinne troch de Partij voor de Dieren en stipe troch ûnder oare GroenLinks.
De Twadde Keamer stiet op it stânpunt dat it deasjitten fan ferwyldere katten ferbean wurde moat. Der moat neffens de Keamer wurke wurde oan alternativen, lykas in beltsje om ‘e nekke fan húskatten en it sterilisearjen en kastrearjen fan dizze katten, om te soargjen dat se gjin neiteam mear krije kinne.
Yn de moasje fan CDA, FNP en VVD yn de Steaten waarden regear en Twadde Keamer oproppen it deasjitten fan ferwyldere katten nét te ferbieden.
De GrienLinks-steateleden Retze van der Honing en Joop van der Heide stipen dat stânpunt fan de Keamer en dus ek fan harren partijgenoaten yn De Haach. “It ferbieden fan it deasjitten fan ferwyldere katten stimulearret it sykjen en útfieren fan alternativen”, sei Retze van der Honing.
Debat over windenergie: hoe ga je met inspraak om?
Op 18 december 2013 diende GrienLinks (samen met de ChristenUnie) een motie in over aanpak van de inspraak over windenergie in Fryslân.
Zoals eerder gemeld, krijgen de Friese Milieufederatie, stichting Platform Duurzaam Fryslân (PDF) en stichting Hou Friesland Mooi met z’n drieën de opdracht te zoeken naar draagvlak voor windenergie in de provincie. De GrienLinks-fractie juicht dit initiatief toe, maar vindt dat er wel duidelijke kaders gesteld moeten worden: waar kunnen nieuwe turbines in principe wel, waar beslist niet worden toegestaan? Dit zouden de Staten moeten aangeven vóórdat de drie organisaties op pad gestuurd worden.
“As der partijen binne dy’t gjin wynerzjy op it lân wolle, dan moatst dat nó sizze. Doel is: helderheid ferskaffe”, legde Van der Honing uit.
GrienLinks vraagt naar continumeting dioxine uit de pijp van de REC
GrienLinks Statenlid Retze van der Honing stelde tijdens de PS van 18 december 2013 een aantal mondelinge vragen over de mogelijkheid om continu in de uitstoot van de REC op dioxine te meten. Hij deed dit naar aanleiding van de onrust die is ontstaan rond het onderzoek van Abel Arkenbout bij eieren van hobbykippenhouders rond Harlingen. Hij stelde een zeer hoog dioxinegehalte in sommige van de eieren vast. De gemeente Harlingen heeft de GGD opdracht gegeven onderzoek te doen naar de dioxine in de eieren.
Van der Honing: “Ik wil eigenlijk dat de provincie, vanuit haar rol als milieuvergunningverstrekker en – handhaver, voor elkaar krijgt dat er een continumeting plaatsvindt op dioxine bij de REC. Wij vinden het – gezien de situatie – absoluut noodzakelijk dat er duidelijkheid is over wat er nu precies uit de pijp komt”
GrienLinks: College had milieuvergunning REC kunnen weigeren
Gedeputeerde Staten (GS) hebben burgers en Provinciale Staten (PS) niet of onvolledig geïnformeerd over de afwegingen van GS rond de milieuvergunningverlening aan de ReststoffenEnergieCentrale (REC) in Harlingen. Maar óók hebben GS niet, onvolledige, of zelfs misleidende informatie aan de Raad van State en het ministerie van Economische Zaken verstrekt over zaken rond de REC. Dit leidt de Statenfractie van GrienLinks af uit het maandag 16 december 2013 uitgekomen rapport van de Noordelijke Rekenkamer over de verstrekking van de milieuvergunning aan de REC.
Ook blijkt uit het rapport onomwonden dat GS de milieuvergunning op verschillende momenten had kunnen weigeren. Daarnaast stellen de onderzoekers dat GS geen gelijkwaardige afweging van belangen hebben gemaakt tijdens de vergunningsverleningprocedure. In verhouding heeft de juridische kant van de zaak (o.a. de mogelijkheid van claims van Omrin) veel zwaarder gewogen dan argumenten op het gebied van Natuur en Ruimtelijke Ordening. GS besloot daarnaast ook nog dat Omrin geen Natuurbeschermingswetvergunning hoefde te hebben, en dus ook geen alternatieve locaties voor de REC hoefde te beoordelen.
Lees hier het hele rapport van de Noordelijke Rekenkamer:
NRK-20131216-REC
Het rapport heeft als ondertitel: ‘As ’t net kin sa’t it moat, dan moat it mar sa’t it kin.’
Retze van der Honing: “Dit is volstrekt ongehoord. We hebben vanaf 2006 als fractie – samen met de burgers – bovenop dit dossier gezeten en op alle mogelijke manieren geprobeerd aan informatie te komen. We hebben op al deze punten die de Rekenkamer bekritiseert, vragen gesteld, een expertmeeting georganiseerd, interpellaties gehouden, zelfs een motie van wantrouwen ingediend. Maar GS zijn zeer ‘weigerachtig’ geweest ons en de burgers van informatie te voorzien.